Diego Armando Maradona (Buenos Aires, 30 oktober 1960) is een voormalig Argentijns voetballer. Maradona behoort tot de beste voetballers aller tijden. Op het WK in 1986 was hij dé vedette, die Argentinië aan de wereldtitel hielp. In zijn carrière won Maradona vele grote prijzen. Maradona werd door Pelé in maart 2004 vermeld in de opgestelde Lijst FIFA 100 beste spelers. Diego Maradona is tevens de vader van voetballer Diego Maradona jr.. In 2008 werd hij aangesteld als bondscoach van het Argentijns voetbalelftal.
De jonge jaren
Maradona groeide op in een arme familie in Villa Fiorito, een sloppenwijk ten zuiden van Buenos Aires. Hij groeide op met drie oudere zussen en twee jongere broers, Hugo en Eduardo, die later ook profvoetballer zouden worden. Op tienjarige leeftijd werd Diego Maradona ontdekt toen hij voetbalde bij Estrella Roja, een club bij hem in de buurt. Hij werd opgenomen in de jeugdopleiding van Argentinos Juniors – de club waar later ook talenten als Fernando Redondo en Juan Román Riquelme vandaan zouden komen. Als twaalfjarige ballenjongen vermaakte hij het publiek tijdens de wedstrijden van het eerste elftal door de bal hoog te houden in de rust.
Carrière
Maradona en de wereldbeker voor de jeugd in 1979.1970 – begint als 10-jarige te spelen bij het plaatselijk jeugdelftal Estrella Roja
1976 – debuteert in de Argentijnse eerste divisie bij Argentinos Juniors
1981 – gaat spelen voor Boca Juniors
1982 – transfer naar FC Barcelona, Spanje
FC Barcelona neemt Maradona voor één miljard peseta’s over van Boca Juniors, destijds een recordbedrag. De Argentijn kende aanpassingsproblemen en in december 1982, net wanneer het sportief beter begint te gaan, krijgt Maradona geelzucht. Hij is tot maart 1983 uitgeschakeld. Na zijn terugkeer leidt Maradona FC Barcelona naar winst van de Copa del Rey en de Copa de la Liga. In de finale om de Copa de la Liga tegen Real Madrid weet hij er met een mooi doelpunt zelfs voor te zorgen dat de supporters van aartsrivaal Real hem een staande ovatie geven. Op vierde speeldag van het seizoen 1983/1984 breekt Maradona zijn been na een woeste tackle van Athletic Bilbao-verdediger Andoni Goikoetxea . Na vier maanden maakt de Argentijn zijn rentree tegen Sevilla FC en hij scoort direct tweemaal. Uiteindelijk maakt Maradona dat seizoen elf competitiedoelpunten en FC Barcelona eindigt op één punt achterstand op landskampioen Athletic de Bilbao. De laatste wedstrijd van Maradona als blaugrana is finale van de Copa del Rey in 1984, die met 1-0 wordt verloren van Athletic de Bilbao. Na langdurige provocaties gedurende de wedstrijd reageert Maradona en trapt moedwillig een tegenstander, waarna een vechtpartij tussen de spelers van FC Barcelona en Athletic de Bilbao ontstaat.
1984 – transfer naar AS Napoli, Italië, als spil van het beruchte middenveld ‘MaGiCa’ (Maradona, Giordano en Careca)
1986 – Argentinië wordt wereldkampioen.
1991 – wordt geschorst wegens Cocaïnegebruik
1992 – transfer naar Sevilla, Spanje
1993 – transfer naar Newell’s Old Boys, Argentinië
1994 – geschorst door de FIFA wegens drugsgebruik tijdens het WK in de Verenigde Staten
1995 – keert terug naar Boca Juniors
1997 – einde carrière
2000 – door de FIFA werd Pele van Brazilië verkozen tot “Speler van de eeuw” en Maradona won de alternatieve verkiezing op internet
2005 – aangesteld als vicepresident bij Boca Juniors
2008 – aangesteld als bondscoach van het nationale team van Argentinië
Maradona speelde tussen 1977 en 1994 91 keer in het nationale team van Argentinië en scoorde 34 doelpunten. Dat is een gemiddelde van 0,37.
De hand van God
Op het WK van 1986 te Mexico speelt Argentinië tegen Engeland (vier jaar na de Falkland-oorlog), in de kwartfinale. Maradona scoort met een handsbal, het doelpunt wordt wel toegekend. Bijna twintig jaar zal hij volhouden: “Dat was de hand van God”. In een interview met de ARD gaf hij in 2006 toch de handsbal toe.
Overigens scoorde hij in dezelfde wedstrijd ook tegen Engeland de 2-0, met een ‘rush’ vanaf de middellijn, waarbij hij 5 Engelse spelers passeerde. De 2-0 tegen Engeland werd later door de FIFA uitgeroepen tot goal van de eeuw.
Hooghouden op ‘Live is Life’
Het is 1989 en het Olympiastadion van München maakt zich op voor de halve finale van de UEFA Cup tussen Bayern München en Napoli. Waar de andere spelers een balletje overschoppen of warmlopen, begint Diego Maradona met losse veters de voetbal hoog te houden met ‘Live is Life’ van Opus op de achtergrond. Ruim een minuut lang houdt de Argentijn swingend op de muziek de bal hoog als warming-up.
Vele mensen denken foutief dat deze warming-up plaatsvond in Stuttgart, voor de UEFA Cup finale. Het tv-fragment is bewaard en gemonteerd door Frank Raes, commentator voor de Belgische televisie. Hij was de enige die op dat moment de reflex had om de beelden op te vragen en er een montage mee te maken. Vermoedelijk weet Maradona zelf niet dat ze bestaan.
Gezondheid
In 2000 werd hij opgenomen in een ziekenhuis wegens hartproblemen. Hij ging naar een drugskliniek in Cuba.
In april 2004 werd hij in kritieke toestand opgenomen na een hartinfarct veroorzaakt door een overdosis cocaïne. Hij lag dagenlang aan de hartbewaking. Hij leed al geruime tijd daarvoor aan te hoge bloeddruk wegens overgewicht. Nadat hij uit het ziekenhuis ontslagen is en een maagverkleining heeft ondergaan en vele kilo’s is afgevallen is hij toegetreden tot het bestuur van zijn oude club Boca Juniors.
In april 2007 moest hij wederom in het ziekenhuis worden opgenomen. Na een goede periode was zijn gezondheidstoestand wederom uiterst kritiek.
Erelijst
Met clubteams
Landskampioen Argentinië: 1981 (Boca Juniors)
Copa del Rey: 1983 (FC Barcelona)
Landskampioen Italië: 1987 en 1990 (SSC Napoli)
Italiaanse Beker: 1987 (SSC Napoli)
Topscorer Serie A: 1988 (SSC Napoli)
UEFA Cup: 1989 (SSC Napoli)
Italiaanse Super Cup: 1991 (SSC Napoli)
Met Argentinië
Wereldkampioen onder de 20: 1979
Wereldkampioen voetbal: 1986
Verliezend WK-finalist: 1990
Winnaar Artemio Franchi Trofee: 1993
Persoonlijke prijzen
Argentijns voetballer van het jaar: 1979, 1981 en 1986
Zuid-Amerikaans voetballer van het jaar: 1979, 1986, 1989, 1990, 1992
Argentine Sports Writers’ Sportman van het jaar: 1986
Argentine Sports Writers’ Sportman van de eeuw: 1999
FIFA Golden Ball Award: 1986
Gouden ‘Onze’ prijs: 1986 en 1987
FIFA Voetballer van het jaar: 1986
Gouden Bal voor bewezen voetbaldiensten: 1996
FIFA Beste voetballer van de eeuw (Publieksprijs): 2000
Doelpunt van de eeuw: 2002 (In 1986: 2-1 tegen Engeland; tweede goal)
Een paar “best of”-compilaties van Diego Maradona:
